Urfa Sana Küsmüş

gönüllerin blog(u), sizin blog(unuz) üstün bir hizmetiyle daha öne geçiyor, fark atıyor. kültürümüzün en incelerinden birini daha dunyaya tanıtıyoruz. İşte ilk aksiyonumuz. Üstad İbrahim Tatlıses den Urfa Sana Küsmüş’ü ingilizceye cevirdik buyrun burda;

Urfa sulked to you (performed by Abraham Sweetvoice)

its been many times
you are still not showed up
my heart is in a cage
come… its saved
what you did is cruelty
what you did is treachery
come already
turn back already
let my life saved
urfa sulked to you
hear about it

ürkek!

Penguen in bir köşesi var “İçli Köfte” diye. şöyle bir tespitte bulunulmuş;

” Yavukluyla denize birlikte nasıl atladıysan; hayata, kavgaya, geçmişine, buz gibi yatağa da öyle atlarsın. Yüzme bilmesen bile peşi sıra atlarsın, boğulsan bile o suda su gibi aziz olursun, biz olursun. İyisi mi yüzmeyi, dövüşmeyi, sevişmeyi ve sıcaklığı kalben bilin.”

ama ben hiçbir zaman denize ööle hebelehuop die atlayamadım ki. ben hep urkek, adım adım, tırsa tırsa girdim la suya. hayata da kavgaya da buz gibi yatağa da (geçmişe nasıl atlanır onu bilemiyorum) aynı ürkeklikle atladıgımı farkettim bu yazı yuzunden bütün moraller reset. la mizah dergisi okuyoduk hani, hani neşelenecek gülüp oynayacaktık. hayat işte.

and olsun bir dahaki sefere buza atlıyo olsamda canhıraş bir şevkle atlamazsam. içimdeki hayvanı salacam doğaya (benim içimde gizli hayvani bi kişilik varsa koaladır diye de korkmuyo diilim) önce bi yavuklu da bulmam lazım ya o konu hep bambaşka. biliomusun blog yalnızım la ben. bi arkadaş geçen şey dedi “alışmamış g*tte don durmuyo dimi?” onca aradan sonra yalnız olmak çok acaipmiş ben bugün bunu gördüm. hadi kal sağlıcakla.

dinle neyzen’den

Neyzen Tevfik nasıl olunuyor cok merak ediyorum, ne gelmesi lazım insanın basına bu şekilde hayatın “kaynak kod”larına bakıp tam yerine manzara koymak için, ne mi saçmalıyorum al buyur;

dudağında yangın varmış dediler,
ta ezelden yayan koşarak geldim.
alev yanaklara sarmış dediler,
sevda seli oldum, taşarak geldim.

kapılmışım aşk oduna bir kere,
katlanırım her bir cefaya, cevre
uğraya uğraya devirden devre
bütün kainatı aşarak geldim.

yapmak, yıkmak senin bu gamlı ömrü.
ben gönlümü sana verdim götürü.
sana meftun olduğumdan ötürü
sarhoş oldum neyzen, coşarak geldim.

daha fazlası için buyur burdan yak

evvelim sen oldun, ahirim sensin…

bir Neşet Ertaş türküsü. hem zehir, hem antidotdur. uzun süredir isteyip de ağlayamayanların ilacıdır. yorumlamış olanı coktur ama kanımca Kardeş Türküler’den dinlenmelidir mutlaka. Feryal Öney’in daha “cahildim dünyanıığığıın rengine kağağağandııım” diye girmesiyle ruhu bedeni yekten yakar. ayrılığı yeni yaşamış alkollü bünyelere tavsiye olunmaz. maksimum etki için karanlık ortamda (duyulardan birinin etkisinin azaldığında diğerinin artması durumu açısından faydalıdır) yüksek sesle (yahut kaliteli bir kulaklık ile) dinlenilmesini tavsiye ederim efenim. insanı daha önce gitmediği ama bir şekilde aşikar olduğu yerlere götürür, savurur, ezer, yakar, ağlatır, buzlu bir kova suyu boca eder ama öldürmez, ölemez insan kavrulur durur. dinleyip de duygulanmayan ya sevmemiştir hiç ve dahi sevilmemiştir ya da taş olmuştur hissetmez. sözleri aşağıdaki gibidir.

cahildim dünyanın rengine kandım
hayale aldandım boşuna yandım
seni ilelebet benimsin sandım