dönmedolap

insan kendiyle baş başa kalmamalı arkadaş. hiç iyi gelmior ruha da bedene de. için içini yerken sen bişey yemeyi unutuyorsun. zayıflıyorsun ruhen de bedenen de. bataklıktasın çırpınsan da batıyorsun çırpınmasan da. yalnızsın çünkü yok uzanan bir el seni senden kurtarmaya. bi sen varsın hayatı kendine zehir etmeye. ve onda da acayip başarılı oluyor insan.
çözülsün şu insanın gen haritası, neyin ne olduğunu bi bulsunlar, kendimi aldıracam kendimden. çile düldülüm oldum eşek tepmişe döndüm. dönüp dolaşıp kapılıyorum kasamsarlığa anka da olsam yanıyorum küllerden de doğsam yanıyorum. farkettin mi bilmem genel başladım yazıya ben oldu birden. kendimle baş başa kaldım, yalnızım da ondan!
velhasıl okuyucu varsa bir seyler, paylaş. derdini paylaş ki seni sevenlerin, sana önem verenlerin varlığıyla huzur bul, hafifle. mutluluğunu paylaş ki sevdiklerin de mutlu olsun seninle dunya daha da guzelleşsin…